strona 74

Averi niemal natychmiast wyszedł z pokoju na tyłach, witając ich  opryskliwie:

-Słyszałem o eksperymencie z ostatniej nocy. Mieliście szczęście, że się nie zabiliście, przechodząc przez portal do nieznanego świata.

 Pułkownik Averi był najwyższy rangą Rieńskim oficerem w Kapidarze, jeśli byli inni, którzy dostali się do transportów ewakuacyjnych, to żadnemu nie udało się tutaj dotrzeć. Był starszym mężczyzna, z ponurą twarzą i przerzedzonymi  ciemnymi włosami. On i Tremaine, kiedy spotkali się po raz pierwszy mieli problemy  z porozumieniem się, ale udało im się osiągnąć niemal uprzejmą współpracę. Kapistown nie poprawiło zdrowia Averiego, wciąż wyglądał chudo, blado i raczej powinien leżeć w szpitalnym łóżku, niż planować atak na okupowane wybrzeże Ile-Rien.

Tremaine szturchnęła Iliasa, który wyciągał szyję, aby zobaczyć mapy, mówiąc dosadnie:

-On mówi do ciebie.

-Co?- Wyglądał na zaskoczonego, po chwili wzruszył ramionami, mówiąc Averiemu po Rieńsku -Musieliśmy dowiedzieć się gdzie poszedł. Mamy szczęście za każdym razem kiedy udaje się nam przenieść i nie umrzeć.

Averi nie wyglądał na usatysfakcjonowanego taką odpowiedzią, ale nie drążył tematu, tylko pokręcił głową i kiwnął im, żeby podążyli za nim do wewnętrznego pokoju.

To pomieszczenie było bardziej osobiste, ale nie lepiej wyposażone, z drewnianymi szafkami i stołem pokrytym papierami, z których większość przykryta była dużym  tomem standardowych map morskich.

-Sprowadziłem tutaj Balin z celi w Sądzie Grodzkim - powiedział: - Na tym piętrze jest pokój, którego używamy do przesłuchań.

-Dlaczego Pan chce, żebym z nią porozmawiała? - spytała Tremaine, patrząc nieprzytomnie wokół, szukając miejsca, by usiąść i zauważając, że nie było takiego. Wszystkie krzesła z prostymi oparciami wydawały się być istotną częścią jakiegoś tajemniczego magicznego systemu.