Następny dzień rozpoczął się dużo
za wcześnie, przynajmniej dla Tremaine. Było dobrze po północy,
kiedy poszła spać, mimo tego obudziła po zaledwie kilku godzinach.
Jej umysł odtwarzał wczorajsze wydarzenia z wszystkimi
wyczerpującymi szczegółami. Widok szarego dziennego światła
sączącego się szparą pod drzwiami w niczym nie pomagał.
Wyczołgała się z nadal lekko
stęchłego łóżka, klnąc kiedy jej bose stopy dotknęły zimne
deski. Nerwowo macała ścianę, aż znalazła włącznik ściennego
kinkietu i wcisnęła go, mrużąc oczy w przyćmionym blasku
przyciemnionego światła elektrycznego. Zebrała swoje ubrania z
krzesła na którym je pozostawiła, lecz zimno wlewało się pod jej
bawełnianą koszulę nocą, jak gdyby była ona kominem więc
uciekła z powrotem do łóżka.
Ilias leżąc na brzuchu, z rękami
zwiniętymi wokół poduszki, obserwował ją zamglonymi oczami. -Co
robisz?
-Jest zimno - powiedziała szczękając
zębami, wsuwając nogi pod koc aby ogrzać je przy jego boku. Sapnął
i obudził się trochę bardziej. Jego warkocz rozplatał się, a
jego włosy stały się masą postrzępionych kołtunów i loków
zakrywającymi mu mięśnie ramion. Między pasmami jego włosów
widoczne były dwie długie podłużne blizny. Były to pamiątką po
transformującej klątwie Ixiona, która została zdjęta, kiedy
Giliead odciął Ixionowi głowę. Właśnie z powodu tej klątwy
Ilias otrzymał znamię klątwy. Z roztargnieniem wzięła jeden z
jego mniejszych skołtunionym warkoczy rozdzieliła go, by go
poprawić.
Przyglądał się jej przez chwilę.
-Coś cię niepokoi?
-Nie - powiedziała stanowczo,
decydując się zignorować podpowiedzi. - Dlaczego pytasz?
-Bez powodu. - ponownie ukrył swą
twarz w poduszce, ale po chwili zapytał: -Wracamy dzisiaj do tamtej
jaskini z kręgiem?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz