Strona 68

My? hah! Tremaine pomyślała, krzywiąc gorzko usta. Nie sądziła, żeby prawdopodobnym było uwzględnienie jej w tej wyprawie. A jeśli byś była, to co byś robiła?

-Wcześniej muszą zrobić spotkanie na ten temat. Wczoraj w nocy zanim się pojawiłam Gerard zadzwonił do Averiego, który powiedział, że Kapidarianie chcą mieć w niej swój udział. - burknęła pod nosem zirytowana -Nie wiem, ile korzystać będziemy z tego mieli. Wiedzieliśmy już, że Gardier kradli wszystko co znaleźli i mogli wykorzystać dla swoich celów. Wiedzieliśmy również, że musieli znaleźć gdzieś magiczny krąg , teraz znaleźliśmy jedno z z miejsc, z którego mogli się na niego natknąć. W twoim świecie. W jakiś sposób...

-Tak- oschle powiedział Ilias w poduszkę - Natknęli się na niego, i pomyśleli: „och jakiś bełkot wyskrobany w skale, wsadźmy czarnoksiężnika w kawałek ładnej skały i zobaczmy czy przeniesie nas do innego świata”.

Tremaine uniosła brwi, specjalnie szarpiąc za warkocz.

-Cholera, ale z ciebie sarkastyczny drań. Nic dziwnego, że Giliead się ciebie boi.

Ilias odwrócił głowę na tyle, by jednym okiem rzucić jej spojrzenie pełne urazy i podejrzliwości. Wyjaśniła:

-Tak, robię sobie z ciebie jaja. - Jednakże, musiała się zgodzić z tym co powiedział. Musieli dowiedzieć się dużo więcej, a nowy krąg i jego punkt docelowy były jedynie kawałkiem układanki. Znów jesteś pesymistką – upomniała siebie oschle – dałaś sobie z tym spokój, pamiętasz?

Skończyła pleść warkocz, związując koniec i sięgnęła po następny. Ale on podniósł się na łokciach, odsuwając pozostałe warkocze z jej bezpośrednim zasięgu. Wziął ją za rękę, w zamyśleniu wodząc kciukiem po jej obgryzionych paznokciach.

-Dlaczego przyprowadziłaś Andera?

-Boże, dobre pytanie. - Potrząsnęła głową. -Bo siebie nienawidzę.