Tremaine nie była pewna, co jeszcze tamta powiedziała. Była na nogach, stojąc nad Balin, chwyciła kobietę za brodę, na tyle mocno, aby poczuć kość pod ciałem. Mimo ogromnego szumu w uszach świadoma była, że Kapidarski strażnik został kompletnie zaskoczony, natomiast Rieński strażnik mimo zaskoczenia opuścił rękę na swą broń podręczną Balin spojrzała na nią szeroko otwartymi oczami, jej zmęczona życiem poza zniknęła całkowicie. Tremaine, której głos był teraz szorstkim zgrzytem, zapytała: -Czy wiesz, jak się ich wydobyć?
-Nie – głos Balin był o ton wyższy od jej zwykłej szorstkiej barwy głosu.
-Czy byłaś obserwatorem? - Tremaine zapytała, ale wiedziała, że straciła już efekt zaskoczenia.
Oczy Balin zamrugały: - Nie.
Tremaine puściła ją, przybierając przy tym znudzony wyraz twarzy. - Tak, to było bardzo przekonywujące.
-Czy byłaś obserwatorem? - Tremaine zapytała, ale wiedziała, że straciła już efekt zaskoczenia.
Oczy Balin zamrugały: - Nie.
Tremaine puściła ją, przybierając przy tym znudzony wyraz twarzy. - Tak, to było bardzo przekonywujące.
Skierowała się ku drzwiom, ignorując
strażników. Ilias podążył za nią, zamykając je za nimi.
Tremaine stała w korytarzu, przeczesując dłonią włosy. Drżała z gniewu, chciała w coś uderzyć. Najlepiej w Balin. Ilias obserwował ją z niepokojem, powiedział:
-Więc ona nadal myśli, że
wie wszystko.Tremaine stała w korytarzu, przeczesując dłonią włosy. Drżała z gniewu, chciała w coś uderzyć. Najlepiej w Balin. Ilias obserwował ją z niepokojem, powiedział:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz