strona 76

-Tak, lecz - Averi zawahał się, jego brwi powędrowały ku sobie, a Tremaine spojrzała w dół, by ukryć swój wyraz twarzy, nagłe zrozumiała. Chodziło mu o to: -Chciałem skonfrontować Balin z kimś, kto był w świecie Gardier i komu ufam choć trochę. To było coś w rodzaju zaskoczenia.

Averi wreszcie dokończył:

-Miałeś na nią dość ciekawy wpływ za pierwszym razem kiedy z nią rozmawiałaś. Myślę, że się pani boi.

Tremaine spojrzała na Iliasa, który uniósł ironicznie brwi i powiedział po Syrnamsku:

-Tym razem mówi do ciebie.

***

Pokój używany do  przesłuchań była pusty, z brudnym tynkiem widocznym za zniszczoną boazerią,  miał jednak sprawny grzejnik, więc był cieplejszy niż korytarz na zewnątrz. Jedynymi meblami były poobijany  stół, oraz dwa proste krzesła. Kobieta Gardier siedziała już na jednym z nich, a dwóch strażników, jeden Rieński i jeden Kapidarski, stało z tyłu przy ścianie. Nie miało znaczenia, jak wielka będzie publiczność, jako że  Tremaine będzie przesłuchiwać ją w Aelin, języku Gardier, którego znało jedynie kilku członków Rieńskiego dowództwa.

Balin była wysoką i szczupłą, kobietą, ubraną w luźną białą cywilną koszulę i spodnie. Jej włosy odrastały z krótkiej szczeciny, która zdawała się być przepisową dla ludzi Gardier w Usługach, prawdopodobnie dlatego, że nie dano jej dostępu do maszynki lub nożyczek. Były koloru błotnistego brązu i zawijały się wokół uszu w szczególnie głupi sposób. Spojrzała do góry, jej niezbyt ładna twarz zmieniła się ze  zmęczonego oporu  do  nieufnej czujności.

- Och dobrze, pamiętasz  mnie - Tremaine powiedziała z ewidentnie fałszywym uśmiechem. Wzięła drugie krzesło i rozsiadła sięw nim wygodnie.