strona 79

Tremaine wzięła głęboki oddech, żeby się uspokoić, zaciskając usta cierpko.

 -To przedostało się przez barierę językową, prawda?

Wzruszył ramionami.

-Ona jest strasznie arogancka jak na kogoś, kto był tylko zwykłym  wojownikiem. Więźniowie z posterunku w porcie w Ścianie są zupełnie inni. Myślę, że masz rację, że jest szpiegiem wysłanym na własnych ludzi.

Averi wyszedł z innych drzwiach prowadzących do pokoju w którym przysłuchiwał się rozmowie. Marszczył brwi, więc Tremaine powiedziała szybko:

-Uważamy, że jest ona szpiegiem obserwatorem, jeżeli to ma jakąś wartość. Ale to nie znaczy, że wie cokolwiek o Gardier czego Nicholas jeszcze nie odkrył.

Averi westchnął, kiwając głową.

-Nie mogę sobie wyobrazić, że wysyłają szczególnie wysokiego rangą członka Komendy lub Nauki na misję w tym stylu. Ale wszyscy pozostali więźniowie załamali się i rozmawiają dość otwarcie. Fakt, że ona nie chce, i że była częścią tej pierwotnej grupy której Łącznikowy tak bardzo chciał się pozbyć na Rawennie, sprawia, że ​​wydaje się, iż ma jakieś ważne informacje.

Tremaine przytaknęła, ulżyło jej, kiedy doszła do wniosku, że mężczyzna nie zamierza wspominać jej nagłego wybuchu. Może to wyglądało bardziej na zaplanowane niż na spontaniczne i szczere. –Zaklęcia Nilsa nie pomagają?

Averi skrzywił się smutno.

-One mogą pomóc tylko w tedy, kiedy wiemy  jakie pytania zadawać.

 Spojrzał w górę, jego zmarszczone brwi się rozluźniły, a Tremaine zobaczyła Lady Aviler kroczącą korytarzem w ich kierunku.