Strona 27

remaine przyjrzała mu się pustym wzrokiem. Nigdy nie wierzyła komplementom dotyczącym jej wyglądu. Jednak nie mogła znaleźć w tym zdaniu niczego, do czego mogłaby się przyczepić. To co powiedział Ander, stanowiło interesujący kontrast z opinia Iliasa, który kiedy ubierała się rano powiedział:

-Dlaczego nosisz ubrania, które ukrywają twoje piersi? Przecież i tak nikt nie uwierzy, że ich nie masz. - Po zastanowieniu, do tej opinii, również nie była w stanie wymyślić odpowiedniej odpowiedzi.

-Czekasz na Gerarda? Będzie uwięziony na spotkaniu jeszcze przez jakiś czas.

-Właściwie, to czekałem na ciebie – powiedział, obdarzając ją wolno pojawiającym się, ciepłym uśmiechem, który w przeszłości tak dobrze działał na nią jak i na inne kobiety.

Tremaine, niewzruszona, rzuciła mu krótkie spojrzenie.

-No, naprawdę...

Ander westchnął, a jego uśmiech stał się krzywy.

-Chyba nie mam wyjścia i tylko prawda cię usatysfakcjonuje.

-Niektórzy wolą właśnie ją. - przyznała z rezerwą.

-Wiem, że Gerard i inni przygotowują jakiś plan...

Tremaine wywróciła oczami, zirytowana.

-I myślałeś, że wydobędziesz ode mnie ich plan kilkoma komplementami. Cóż za nowa wspaniała metoda przesłuchań. 'Och, jaki masz cudowny kapelusz. Podaj mi sekretne plany...'

-Tremaine! Wiesz, że nie o to mi.... - zerknął na nią – może nie wiesz. Czy moglibyśmy zacząć od początku?

Zaczynanie od początku zabrało by całe lata, a ona nie miała nawet odrobiny czasu do stracenia.

-Czego chcesz?

-Chcę pomóc.

Tremaine uniosła brew – Nie masz nic lepszego do roboty?

-W tym momencie, nie. Zostałem zluzowany z Ravenny, Kapidarczycy wykonują teraz większości obowiązków. - dodał ponuro – Nie ma nic do roboty oprócz czekania.

Przyglądając się jego twarzy, zauważyła nowe zmarszczki powstałe od niepokoju i napięcia, Tremaine mimo oporów poczuła dla niego falę zrozumienia. Potarła ze znużeniem czoło. Nienawidzę, kiedy to robię.

-No dobrze, chodź. Ale to ty płacisz za taksówkę.