-Dobry wieczór, Valiarde – z ostrożną rezerwą powiedział Ander, wchodząc do środka.
Zamykając drzwi, Nicolas odpowiedział mu niezobowiązującym gestem. Lata temu, kiedy Tremaine i Ander spotkali się po raz pierwszy – ona była pochłonięta działalnością w Viennickiej społeczności artystycznej, a Ander był nieodpowiedzialnym młodym arystokratą, który lubił spędzać czas wśród niższych klas. Nicolas spotkał go raz czy dwa i przy każdej z tych okazji udało mu się uniknąć rozmawiania z nim bezpośrednio. Wyglądało na to, że teraz również nie zamierza tego robić.
Z swojej strony Ander wydawał dać się zwieść wizerunkowi Nicolasa jako ekscentrycznego dżentelmena i podróżnika. Jednakże w przypadku Andera trudno było stwierdzić czy w coś uwierzył, czy nie. Natomiast Ilias i Gilead nie byli na tyle zaznajomieni z Rieńskim społeczeństwem, by dać się zwieść jego facjacie. Traktowali Nicolasa z ostrożnym respektem, a kiedy znajdowali się w tym samym pomieszczeniu, zawsze rezerwowali dla niego część swojej uwagi, gotowi by odpowiedzieć na każdy atak. Takiej ostrożności nie okazywali nikomu innemu w swojej grupie. Mieli niemal instynktowne odczucie iż Nicolas jest niebezpieczny, a nie chcieli świadomie zdawać swego bezpieczeństwa na jego łaskę.
Kias zdawał się również wyczuwać aurę Nicolasa, dlatego też unikał całej sprawy, starając się nie przebywać w tym samym pomieszczeniu co Nicolas.
A Nicolas... doceniał szczerość. No cóż – pomyślała – być może po prosu był zmęczony ciągłym ukrywaniem tego kim tak naprawdę był.
Tremaine zatrzymała się w progu jedynego pomieszczenia z otwartymi drzwiam. Ogień palił się w dużym, brzydkim, ceglanym palenisku, paliły się również elektryczne światła, wypędzając cienie w ciemne wyłożone boazerią narożniki. Opodal paleniska siedział Kalit ubrany w ogrodniczki, oraz za duży dla niego niebieski pulower. Wokół chłopca leżały różnego rodzaju zabawki – takie jakie można kupić od ulicznych handlarzy w Ile-Rien i tutaj najwyraźniej też: kilka ciężko ciosanych, drewnianych zwierząt, pocztówki z słynnymi widokami w mieście, trochę polerowanych kamieni oraz trzy bąki w jaskrawych kolorach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz