Kalit układał swoją kolekcję z godną naukowca badającego artefakty z zagranicznego kraju, uwagą. Co w pewnym sensie było prawdą. Kalit był Aeliańczykiem, jednym z ludzi których Rieńczycy nazywali Gardier. Zabrali go ze sobą, kiedy wracali z swej krótkiej i przymusowej wyprawy do świata Gardier. Zerknął do góry, uroczyście kiwnął głową, by przywitać Tremaine, oraz przyjrzał się Anderowi z podejrzliwością.
Tremaine weszła ostrożnie do pokoju.
-Gdzie są wszyscy?
-Poddasze wydaje się być nawiedzone – powiedział Nicolas wchodząc za nią – Ilias wraz z Gleadem, zajmują się tym problemem. Sądzię, że Kias wyrzuca puste beczki ze spiżarni.
Tremaine powoli kiwnęła głową.
-Więc mieszkamy tutaj?
Nicolas uniósł brew:
-Tymczasowo.
-W porządku. Czy ktoś zawiadomił Gerarda i Florian?
-Przyjadą później wieczorem, kiedy tylko skończą w Port Authority.
-Jeżeli pan sobie życzy -mogę pojechać ich stamtąd odebrać. - zaoferował bezbarwnym głosem Ander.
Nicolas przyjrzał się mu równie bezbarwnym wzrokiem i najwidoczniej zdecydował się przenieść ich stosunki na zupełnie nowy poziom, zwracając się do niego bezpośrednio:
-Podejrzewam iż Gerard potrafi przyjechać tutaj nie będąc eskortowanym.
Biorąc pod uwagę, iż Gerard potrafił przenieść ważący osiemdziesiąt osiem tysięcy ton pasażerski liniowiec poprzez wrota światów, Nicolas miał prawdopodobnie rację. Pozostawiając ich samym sobie, Tremaine wyszła na korytarz i zaczęła wchodzić po schodach. Drugie piętro przywitało ją kolejnym korytarzem. Na drugim jego końcu pod zasłoniętym oknem znajdowała się swoista zatoka z miejscami dosiedzenia. Znajdowało się tutaj czworo drzwi, wszystkie były otwarte i za każdymi paliło się światło. Zaglądała do kolejnych pokoi, aż ujrzała swoją torbę z dywanowatego materiału, kilka skórzanych Sypriańskich plecaków, miecz Iliasa w pochwie, oraz jedną z rzeźbionych drewnianych skrzyń, w której trzymane były strzały oraz łuk, złożone w ciemnym biurze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz